سقط شده‌اى كه از چهار ماه كمتر دارد و خلقتش هم تمام نشده بايد غسل كرد . بنابراين اگر بچّه چهارماهه‌اى مرده به دنيا بيايد بنابر احتياط واجب ، مادر او بايد غسل مسّ ميّت كند و همچنين اگر بچّه كمتر از چهار ماه داشته باشد ولى خلقتش تمام باشد كه در اين صورت نيز بنابر احتياط واجب ، مادر او بايد غسل مسّ ميّت نمايد . ( م 531 ) بچه‌اى كه بعد از مردن مادر به دنيا ميآيد ، وقتى بالغ شد بنابر احتياط واجب بايد غسل مس ميت كند . ( م 532 ) اگر انسان ، ميّتى را كه سه غسل او كاملا تمام شده مس نمايد ، غسل بر او واجب نميشود ولى اگر پيش از آنكه غسل سوم تمام شود جائى از بدن او را مسّ كند اگرچه غسل سوم آنجا تمام شده باشد بايد غسل مس ميت نمايد . ( م 533 ) اگر ديوانه يا بچه نابالغى ميّت را مس كند ، بعد از آنكه آن ديوانه عاقل يا بچه بالغ شد بايد غسل مسّ ميت نمايد . ( م 534 ) اگر از بدن زنده يا مرده‌اى كه غسلش نداده‌اند ، قسمتى كه داراى استخوان است جدا شود و پيش از آنكه قسمت جدا شده را غسل دهند ، انسان آن را مس نمايد ، بايد غسل مسّ ميّت كند ، ولى اگر قسمتيكه جدا شده ، استخوان نداشته باشد ، اگر از ميت جدا شده بنابر احتياط واجب غسل مسّ ميت نمايد . ( م 535 ) براى مسّ استخوانى كه گوشت ندارد و آن را غسل نداده‌اند ، چه از مرده جدا شده باشد چه از زنده بنابر احتياط واجب بايد غسل كرد و همچنين است براى مسّ دندانى كه از مرده جدا شده در صورتى كه آن مرده را غسل نداده باشند ولى براى مس دندانى كه از زنده جدا شده و گوشت ندارد ، يا گوشت آن خيلى كم است ، غسل واجب نيست . ( م 536 ) غسل مسّ ميّت را بايد مثل غسل جنابت انجام دهند ولى